თემურ წიკლაურს, რომლის გარდაცვალებიდან თვეც არ გასულა და მისი ადრეული წასვლა ყველას ისევ სტკივა, პოეტმა დავით დეფი გოგიბედაშვილმა ლექსი მიუძღვნა. ბევრმა, ალბათ, არც იცით, რომ დეფი თემურის ყოფილი სიძეა. მიუხედავად იმისა, რომ ქეთი წიკლაურის ქორწინებამ ექვს წელს გასტანა და წყვილის ვაჟი 21 წლის არის, როგორც აღმოჩნდა, პოეტზე ძალზედ იმოქმედა ყოფილი სიმამრის უდროოდ გარდაცვალებამ… და ეს სიყვარული ლექსად ამოთქვა.
“ერთი წამით გვაქვს ათასი წელი, თანავარსკვლავედთან თავს ავიმსგავსებთ,
თან ყურს მივუგდებთ, ვუსმენთ და ვმღერით, სიმღერა – პასუხი ყველა კითხვაზე.
თუმცა კითხვები ჩვენ აღარა გვაქვს, რა კითხვა უნდა სიცოცხლის ლტოლვას,
სიცოცხლით ტრფობა, აზრი ზღაპართა, სამყაროს გავლით ჩვენამდე მოვა,
თუ რამ წავიდა, გადაიბადა, აგე იქ სადღაც ისევ ავყურებთ,
სიცარიელეს ყველა ცის კართა, მთვარეშერჩენილ იმ დიდ საგულეს.
რიჟრაჟიც ნატვრებს გადაეფარა, სევდად შერჩენილ ღვთის საფიქრელად,
შენ როგორც ერთხმად მთელმა ქვეყანამ, თავის გულიდან ამოგიმღერა.”
ქეთი წიკლაური: – დეფიმ მესენჯერში ჩამიგდო ეს ლექსი. ნება ავიღე, თუ შეიძლება გამოვაქვეყნებ-მეთქი… პირიქით, გაუხარდა…
რაც მამა ავად იყო, წუხდა, გვგულშემატკივრობდა.
ოთხი წელია ამერიკაშია და წარმატებები აქვს. უზომოდ ამაყი ვარ ამით. მე ყოველთვის მჯეროდა, რომ დეფი განსაკუთრებული ნიჭის პატრონია.
ექვსი წელი ვიცხოვრეთ ერთად. ახალგაზრდები ვიყავით. სხვა ცხოვრება იყო. ახლა რომ ვიხსენებ, თითქოს მზის სხივებით იყო მთელი ის პერიოდი განათებული… კარგი დრო იყო.
დეფი ჩვენი ოჯახის სწორი და ტოლია. ჩვენი ურთიერთობა ღრმა და საინტერესო გახლდათ.
იცით, ჩემთვის განათლებული და ხელოვანი ადამიანი ფასეული რატომ არის? ჩვეულებრივ, არა ხელოვანმა ადამიანმა როგორ შეიძლება გამოხატოს დანაკარგით გამოწვეული ტკივილი? იტირებს, ჩამოიხოკავს ლოყას და ეს არის… ვერ ხსნის, რა ხდება შიგნით. მაგრამ ადამიანი, რომელსაც ბევრი რამ ესმის, ხელოვანია, ან ახლოს არის ხელოვნებასთან, ის ხსნის ამ მდგომარეობას და მისი გამოხატვის ეს ფორმა ფასეულია თუნდაც იმ მგლოვიარე ხალხისთვის, რომლებიც ვერ გამოთქვამენ, რატომ აქვთ ასეთი განუზომელი გლოვა…
დეფიმ პოეზიით საოცრად შეძლო ამის გადმოცემა. ჩემთვის ეს საოცარი ლექსი ფასეულია. დეფის მადლიერი ვარ. მას მამა უყვარდა…
