ქართული ბომონდის წარმომადგენელი, სალომე გოგიაშვილი არაჩვეულებრივად გამოიყურება. მისი გარეგნობა და იმიჯი ყოველთვის იქცევს ყურადღებას.
დაუჯერებელი რეალობაა, მაგრამ სალომე საერთოდ არ სვამს წყალს, არც კანის გამაახალგაზრდავებელ პროცედურებს მიმართავს და ფაქტია, მისი სისხლის ჯგუფიც კი შესაძლო დაავადების საფრთხისგან იცავს. პირად საკითხებზე სალომე ჟურნალ „თბილისელებს“ ესაუბრა.
გთვავაზობთ ამონარიდს ინტერვიუდან:
ძალიან მიყვარს ზაფხულის სეზონი და დასვენება, მაგრამ იქიდან გამომდინარე, რომ კოვიდვითარება კვლავ საგანგაშოა, ძალიან მეშინია ბავშვების სადმე წაყვანა. პირველი წელია, როცა ზღვაზე ვერ წავალ, მიუხედავად იმისა, რომ აცრილი ვარ. ჩემს თავს არ დავეძებ, მთავარია, ბავშვები იყვნენ ჯანმრთელი. მირჩევნია, წელს მოვითმინო და არსად წავიდეთ. რომ წავიდე და რამე დაემართოთ, ჩემს თავს ვერ ვაპატიებ.
– ზღვა გადაიდო, მაგრამ მთა?
– მთაშიც, უამრავი ხალხია და თან, არ მიყვარს. ჩათვალეთ, როგორც კი მთაში წავალ, ეგრევე ფსიქიატრიულში მოვხვდები – ყველაზე მეტად არ მიყვარს ბუნება. ბუნების სიმშვიდეში ისეთი დეპრესია და ნევროზი მეწყება, მდგომარეობიდან ვეღარ გამოვდივარ. ჩემთვის დასვენება აქტიურობასთან, ხალხმრავალ ადგილთან და ხმაურთან ასოცირდება. ვერ ვიტან პასიურ დასვენებას, ბუნებაში სეირნობასა და სიმშვიდეს. დამიჯერეთ, როგორც კი სიწყნარე და მე ერთად ვხვდებით, ეგრევე დეპრესია მეწყება და ცუდად ვარ. ამიტომ, არცერთი ჩემი მეგობარი არ მეპატიჟება, როცა ქალაქგარეთ გადიან, გამორიცხულია. რაჭაში ვიყავი ორჯერ, ისიც კონცერტი მიმყავდა. კონცერტის მსვლელობის დროს, როცა ხალხმრავლობა და ხმაური იყო, კარგად ვიყავი. როგორც კი სასტუმროში მივდიოდი, სიწყნარე იყო, გავიხედავდი ფანჯრიდან და ბუნება ჩანდა, მანქანაში ვჯდებოდი და მოვდიოდი. ერთხელ ბორჯომში ვიყავით სასტუმროში, გადაღებაზე. გადაღება რომ მორჩა და მივხვდი, ტყეში ვარ, დავიძინებ, გავიღვიძებ და ისევ ამ ხეებს უნდა ვუყურო, უბრალოდ, ავდექი, ჩავჯექი მანქანაში და დაღლილ-დაქანცული დავადექი გზას თბილისისკენ.
