რამდენიმე დღეა თორნიკე ნინიკაშვილი სულ სხვა რელობაში იღვიძებს. წელი იღბლიანად დაეწყო. გაკეთებული სიკეთის სანაცვლოდ “გლოვოს” გმირი ყოველდღე ჯილდოვდება. სრულიად უცნობი ადამიანები ხან რითი ასაჩუქრებენ და ხან – რითი.
ჩვენ გმირს კარგი სიხლე აქვს – თებერვლიდან სწავლას გააგრძელებს და დასახულ მიზანს მიაღწევს.
22 წლის თორნიკე ზესტაფონის რაიონის, სოფელი ალავერდიდან გახლავთ. ჰყავს ერთი გათხოვილი და.
“პრაიმამბები” შეეცადა გაერკვია, როგორი ბავშვი იყო თორნიკე და იყო თუ არა მისი საქციელი მოულოდნელობა მშობლებისთვის.
ნანა გვენეტაძე, დედა: – გაჭირვებულ 90-იან წლებში გაატარა ბავშვობა. ყველანაირი ცხოვრება გამოვცადეთ. ბუნებით ასეთი გაჩნდა. მეზობლები ხშირად ამბობდნენ, ისეთი უცნაური ბავშვია, მთელ სოფელს უყვარსო. ვინმეს გასაჭირს რომ გაიგებდა, ტიროდა, რატომ უჭირს ასეო, ეცოდებოდა და დახმარების სურვილი უჩნდებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ თვითონაც არ იყო დალხენილი ოჯახიდან. ბებიებზე გიჟდება, ისე უყვარს. კანფეტს რომ მოვუტანდი, გაიქცეოდა და მეზობლის ბებიებს მიუტანდა, ტკბილი გიყვარს, ჭამეო. თან ჩაეხუტებოდა.
საყვარელი ბავშვი იყო. მერიდება შვილის ქება, მაგრამ ასეთი იყო.
ტარიელ ნინიკაშვილი, მამა: – რომ დავტუქსავდი, მოირბენდა და ნახევარი წუთი ჩამეხუტებოდა, მერე გაიქცეოდა. ასე იქცეოდა მეგობრებთანაც. ჩხუბი თუ მოუვიდოდა ვინმესთან, გულნაკლული რომ არ დარჩენილიყო, იქვე ჩაეხუტებოდა და ისე წამოვიდოდა.
გულში წყენას არ იდებს. უბოროტო ბიჭია. ალბათ, დავაშავეო, იტყოდა და დაიხევდა უკან.
ახლა უკვირს, რა გავაკეთე ასეთიო. ადამიანურად მოიქეცი და იმის შედეგია ეს ყველაფერი-მეთქი, ვეუბნები.
ნანა: – ყველასთვის კარგი უნდა. გულს და სულს ამოიღებს და მისცემს სხვას. სიყვარულს სთესს. უგებს და ემეგობრება ყველას. მეც ასეთი ვარ და ჩემი მეუღლეც. ტარიელი გაჭირვებულ ხალხს უსასყიდლოდ უწევს დახმარებას. ვისაც გადაუხურავი აქვს სახლი, უფასოდ უხურავს. სკოლა ისე გააკეთა, კაპიპი არ აუღია დირექტორისგან.
ტარიელი: – 90-იან წლებში გაპარტახებული რომ იყო სოფლის სკოლები და მერხი და სკამი რომ არ ჰქონდათ, მაშინ 200 ბავშვიან სკოლაში გავაკეთე მერხები და სკამები.
ნანა: – მე თორნიკესგან ეს საქციელი არ გამკვირვებია. ისეთი თვისებების ბიჭია, რომ ვინც იცნობს, გიჟდებიან ისე უყვართ თორნიკე. სულ სხვანაირი ბავშვიაო, ამბობს გარშემო ყველა. სხვის ნაშრომ-ნაწვალებს ჩემი შვილი არც აიღებდა.
მირეკავს და აჟიტირებული მიყვება, ხალხის ასეთ გამოხმაურებაზე, საჩუქრებზე… მრცხვენია ამდენი დახმარების მიღებაო. ან რა გავაკეთე ისეთი, ამ ყველაფრის ღირსი რომ გავხდიო? რასაც მოითმენ, იმას მოიგებ და ღმერთი მოგცემს-მეთქი, ვეუბნები.
ყველას დიდი მადლობა ჩემი შვილის მიერ გაკეთებული სიკეთის დანახვისთვის, დასაჩუქრებისთვის და ასე დაფასებისთვის. აღფრთოვანებული ვარ. მადლობელი ვარ მთელი საქართველოსი.
ტარიელი: – ძველით ახალ წელს უნდა ჩამოსულიყო, გვინდოდა აქ ყოფილიყო, ერთად შევხვედროდით ახალ წელს. მაგრამ უტრანსპორტობის გამო ვერ ჩამოვა. ინტერნეტით ვიკლავთ ამის სურვილს.
ნანა: ვლოცავ მთელს ქვეყანას. ბედნიერი წელი ყველას.
“პრაიმამბები” თორნიკეს დაწყებითი კლასის პედაგოგსაც დაუკავშირდა.
ნინო ხომასურიძე: – პატიოსან, უბოროტო ოჯახში გაზრდილი ბავშვია. ალალ-მართალი მშობლები ჰყავს. ბავშვიც ლაღი და მართალი გაზარდეს.
ცელქი და მხიარული იყო, ალალი. მეგობარს არ უღალატებდა. რასაც ფიქრობდა, იმას ამბობდა. გვახალისებდა, სიტუაციას განმუხტავდა. მამამისს დაავალა სკოლის ეზოში ცაცხვის დარგვა. მერე ამ ცაცხვის ქვეშ ფოტოებს იღებდა. მხიარული და პოზიტიური ბიჭი იყო თავიდანვე.
მე მისი ეს საქციელი არ გამკირვებია. გვეამაყება თორნიკეს საქციელი, მისი ადამიანობა და მადლობელი ვართ, რომ ამდენმა ადამიანმა გამოიჩინეს გულისხმიერება მის მიმართ.
ღმერთმა გვიმრავლოს თორნიკესნაიტი ადამიანები.
