სხვა­თა შო­რის, მა­მა­ჩე­მი საკ­მა­ოდ კარ­გი მე­გო­ბა­რი იყო ჩემი, უბ­რა­ლოდ მე­ო­რე მხა­რეს იყო ძა­ლა­დო­ბა. თა­ვის დრო­ზე მას­ზე ძა­ლა­დობ­და დედა. მა­მა­ჩე­მი ისე გარ­და­იც­ვა­ლა, რომ აღარ მი­ნა­ხავს, არც ოპე­რა­ცი­ის წინ და არც მა­ნამ­დე. და­ნა­შა­უ­ლის გან­ცდა კი მქონ­და… 35 წელი დამ­ჭირ­და, რომ მა­მა­ჩე­მი გა­მეშ­ვა პო­ლი­ცი­ა­ში. ვერ ვწი­რავ­დი.

ასე­ვე მერ­ჩო­და ძმაც. გარ­და­მა­ვა­ლი ძა­ლა­დო­ბის ჯაჭ­ვი იყო, მა­მის საქ­ცი­ელს იმე­ო­რებ­და ძა­ლი­ან მძი­მედ. შარ­შან იყო, რომ ჩემს ძმა­ზე გა­მო­ვა­წე­რი­ნე პო­ლი­ცი­ას ოდ­რე­რი. როცა მა­მა­ჩე­მი გარ­და­იც­ვა­ლა, მე მქონ­და ორი გან­ცდა, ერთი იყო კმა­ყო­ფი­ლე­ბის გან­ცდა და მე­ო­რე, ტრა­გი­კუ­ლი” – ამ­ბობს ან­დღუ­ლა­ძე.

ის ასე­ვე იხ­სე­ნებს, რომ 13 წლის ასაკ­ში მას­ზე სექ­სუ­ა­ლუ­რი ძა­ლა­დო­ბაც სცა­დეს.

“ეს იყო ვინ­მე მამა გი­ორ­გი, რო­მე­ლიც გლ­დან­ში სახ­ლში ლოც­ვე­ბით მკურ­ნა­ლობ­და. ღამე მეღ­ვი­ძე­ბო­და ხში­რად ტი­რი­ლით და შე­ტე­ვე­ბი მქონ­და. ამი­ტომ მი­ვე­დით ამ ადა­მი­ან­თან, შემ­დეგ დავ­მე­გობ­რდით და მე და ჩემი მე­გო­ბა­რი მას­თან ხში­რად დავ­დი­ო­დით. გვე­ფე­რე­ბო­და-ხოლ­მე, მაგ­რამ მამა-შვი­ლუ­რად აღ­ვიქ­ვამ­დი ამას, მაგ­რამ რო­დე­საც უკვე ფი­ზი­კურ უც­ნა­ურ შე­ხე­ბას ჰქონ­და ად­გი­ლი და სხვის­გა­ნაც გა­ვი­გე მას­ზე მსგავ­სი მდც­დე­ლო­ბე­ბი, აღ­მოჩ­ნდა, რომ ეს იყო სექ­სუ­ა­ლუ­რი ძა­ლა­დო­ბა… შემ­დეგ აღარ მივ­სულ­ვართ. მახ­სოვს, მა­ღა­ლი გამ­ხდა­რი კაცი იყო წვე­რე­ბით” – ჰყვე­ბა ან­დღუ­ლა­ძე.